Ten thousands days roughly make twenty-seven years. It’s the 27th year that brings utmost beauty to women.
กินแล้ว กินอีก ไม่ได้หมายถึง การกินอะไรซ้ำๆซาก แต่ในที่นี้หมายถีึง วันหนี่งวันที่รู้สึกว่ามีแต่การกิน กับ กิน จนเป็นความรู้สึกที่ว่า “กินแล้ว กินอีก” วันอังคารที่แล้ว หลังจากที่ไปกินเบียร์กับสมบูรณ์ที่ Benny’s Burritos เพื่อนใหม่ที่สมบูรณ์แนะนำก็คุยว่าถ้าเป็นคนรักเนื้อวัวแล้ว ต้องไปกิน Peter Luger ให้ได้ แต่เนื่องจากถ้าจะจองมื้อเย็นนั้นจะต้องจองล่วงหน้ากันเป็นเดือนๆ ก็เลยตกลงจะกินมื้อกลางวัน ซึ่งก็ดี ไม่หนักไป หลายวันต่อจากนั้น มีปาร์ตี้ที่บ้านเพื่อนคนไทยชื่อนก กลุ่มเพื่อนคนไทยก็พูดถึงแต่ Peter Luger ฉันก็งง ทำหน้าเหรอหรา เอ๊ะ มาอยู่นี่ก็ตั้งปีกว่าแล้ว ทำไมไม่รู้จักเลย … จริงๆก็ไม่น่าแปลก เพราะหนังสือเที่ยวนิวยอร์คสักเล่ม ฉันก็ไม่มี
และแล้ววันนัดก็มาถึง ฉันไปถึงเป็นคนที่สอง ร้านอาหารอเมริกันที่นี่ส่วนใหญ่ มาไม่ครบปาร์ตี้ (กรุ๊ป) เค้าไม่ให้นั่งโต๊ะ ก็ต้องรอที่บาร์ไปก่อน บางร้านไม่มีบาร์ ก็รอนอกร้านไปนะฮะ ระหว่างนั่งรอเพื่อนอีกสองคน ฉันก็คุยกับเพื่อนใหม่ที่เคยมาแล้วว่าจะต้องสั่งอะไร อะไรอร่อยสุด เค้าว่าเนื้อ เนื้อ และ เนื้อ และ เบค่อน และ ผักโขม ซึ่งเค้าว่าเนื้อที่นี่ มันไม่ได้มาเสิร์ฟเป็นจานเดี่ยวๆ อย่างร้านอื่นเค้า คือ ถ้าคุณสั่ง Steak for Two, for Three, or for Four มันจะมาเสิร์ฟเป็นจานกลาง pre-cut มาแล้ว Peter Luger นับได้ว่าเป็นร้าน Steak House ร้านแรกที่ฉันเคยไปเลยในนิวยอร์ค
ตามสูตร สั่งเบค่อน appetizer แต่ร้านเค้าเบค่อนหนาประมาณ1ซม. เกรียม หอม อร่อยมาก โดยเฉพาะส่วนมัน แต่ก็กลัวอ้วน ก็ตัดแบ่งเพื่อนๆไปบ้าง
เนื้อถูกนำมาเสิร์ฟ จานใหญ่มากประมาณหน้ากระดาษ A3 พวกเราทั้ง4คนถึงขั้นตะลึงงัน เสียง sizzling ของมันเนื้อดังเปรี้ยะๆ ตลอดทาง พนักงานเสิร์ฟวางชามเล็กไว้หนุนจานsteakทำให้น้ำมันในจานเทไปอยู่ข้างหนึ่ง
(ฉันพยายามกลับมาคิดว่าเค้าทำเนื้อยังไงให้อร่อยพอเหมาะอย่างนี้ นอกจากเนื้อที่ต้องดีอยู่แล้ว แต่ดูจากลักษณะของมันเนื้อ และลายของเนื้อที่ไม่มีลายตะแกรงแม้แต่เล็กน้อย ก็เดาว่าน่าจะให้การอบแบบ Broile บนถาด ไฟต้องแรง และเวลาต้องแม่นจริงๆ ถึงได้ความสุกที่สมำ่เสมอ และเป็นมาตรฐานจริงๆ)
หลังจากตักเนื้อให้เราแล้วก็ราดน้ำมันเนื้อtop ไปอีกที ดูน่ากลัว น่ากินมาก แต่ก็ทำให้หอมอร่อยมาก เนื้อข้างนอกเกรียม กรอบ ข้างในชุ่มๆ juicy เป็นสีชมพู ไม่สุก หรือ ดิบจนเกินไป ประทับใจมาก เหนียว นุ่ม แต่ต้องบอกก่อนว่าไม่ใช่เนื้อประเภทละลายในปากนะ เนื้อนั้นมีความหนา หนามากก็ว่าได้ ประมาณ1นิ้ว
ถ้าคุณเคยกินsteak หลายๆชาติมาแล้ว สำหรับเนื้อ steak สัญชาติอเมริกันนั้นค่อนข้างจะติด over cook หน่อยนึง ปกติฉันจะกินmedium แต่ชาตินี้ เมืองนี้แล้วขอให้สั่ง medium rare นะคะ … ล่าสุด(ปีก่อน) ไปกินเนื้อที่นิวซีแลนด์ ชาตินั้น เมืองนั้น ชาติก่อนเป็นผีดิบ ชอบกินเลือด ถึงคุณสั่ง medium - medium rare คุณจะได้เลือดโชกมาเลย อันนั้นต้องระวัง แต่อย่างไรก็ดี สำหรับฉัน under cook ย่อมดีกว่าover cook เสมอ
เนื้ออเมริกันอร่อยอยู่แล้ว Angus หรือ เนื้อบ้าบอทั่วไปก็อร่อย แค่คุณเลือกส่วนที่น่าไว้ใจหน่อย ribeye ก็เป็นตัวเลือกที่แพงกว่าหน่อย แต่อร่อยชัวร์ เพราะอย่างนั้นฉันจึงไม่มีความจำเป็นอะไรเลยที่จะต้องไปกินที่ร้าน เนื้อมันดีอยู่แล้ว คือถ้าร้านไหนทำไม่อร่อย มันต้องชุ่ยจริงๆอะ เคล็ดไม่ลับ ย่างเนื้อ ไม่ว่าจะบนเตา grill หรือ pan grill คือไฟต้องแรง ถ้าใช้กระทะ เนื้อต้องอย่าแฉะ ไฟแรงจะทำให้เนื้อเกรียม น้ำตาลสวย ย่างเนื้อต้องย่างไม่นานเกินไป ซึ่งขึ้นอยู่กับความหนา เพราะยิ่งอย่างนานเท่าไร่ ภายในเนื้อจะแห้ง เหนียว แข็ง เหมาะเอาไปเขวี้ยงปา มากกว่า
พักจากเรื่องเนื้อ ก็แวะไปบ้านเพื่อนใหม่แถว Wall Street หรูหรามาก ตกแต่งใหม่ทั้งอาคาร เพดานสูงมาซึ่งผิดแปลกไปจากอาคารจำพวกอพาร์ทเม้นท์ทั่วไปที่นี่ ทั้งนี้เพราะอาคารที่ว่านั้นถูกปรับปรุงมาจากอาคารสำนักงาน ย้อนไปตั้งแต่เหตุการณ์ 9/11เมื่อ10ปีก่อน เมืองนิวยอร์คก็เล็งเห็นถึงความอันตราย จากความแออัดของคนและพนักงานออฟฟิสในพื้นที่ในย่าน Financial District นี้ที่มีมากจนควบคุมไม่ไหว อาคารสำนักงานส่วนใหญ่จึงถูกเปลี่ยนฟังก์ชั่นไปเป็น luxury apartment ที่น่าอยู่มาก ราคาย่อมเยา เมื่อเปรียบเทียบกับการตกแต่งภายในที่คุณจะได้รับ
งดมื้อเย็น เป็นความตั้งใจแรกหลังจากได้รับเนื้อ overdosed เข้าไป แต่ก็ต้องพ่ายให้กับ Seasonal Dessert Tapas ที่ร้าน Spot , East Village บนถนน St. Marks Place เมนูที่สั่งเป็น 3 Tapas for $22.95 จานแรกคือ Yuzu Eskimo เป็นice cream รส Yuzu lemon ที่หอมและเปรี้ยวมาก ตัดกับรสขมหน่อยๆของtartที่ทำจาก Oreo cookies เสิร์ฟพร้อมกับ chocolate และ โฟม rasberry
ต่อมาเป็น Soft Cheesecake เบาๆ หอมๆ ไม่ได้เป็นbaked soft cheesecake japanese style แบบที่คิดภาพไว้ แต่เป็นแบบ Panna cotta หอมๆมันๆ เสิร์ฟกับผลไม้เป็น Passion fruit กับ Blueberry เสิร์ฟกับโฟมเปรี้ยวๆ รส Passion fruit และ Graham cookie crump … เวลาจะทานก็ให้เทของในแก้วออกมา รูปร่างตะลึงงันไปก่อนแล้ว : )
อีกจานคือ White Miso Semifreddo สำหรับจานนี้อร่อยสุดๆ เนื้อเค้กเป็น Olive oil cake รสชาติหวานกำลังดี ชุ่มๆ ส่วน ice cream ตรงกลางนั้นเป็นรสMiso หอม เค็มๆ รสชาติรวมๆออกมาอร่อยมากหวานๆเค็มๆ ตัดด้วยรสเปรี้ยวของ Raspberry sorbet ลงตัว อร่อยมากๆ ที่เห็นข้างบน ice cream นั้นเป็นแผ่นแป้งผสมงาดำ และงาขาว กรอบๆ หวานๆ หอมๆ ส่วนข้างล่างน่าจะเป็นGraham cookie crump มันผสมกันทั้งรสชาติเย็นๆ เบาๆ นุ่มๆ กรอบๆ หวานๆ เค็มๆ และ เปรี้ยวๆ ประทับใจมาก
สิริรวมรับประทานไปทั้งหมด แปดหมื่น แคลอรี่ นะคะทูเดย์
กู้ดไนท์
วันนี้จะลองเขียนบล็อคสองภาษาเรื่องเกี่ยวกับสุนัขพันธุ์ชิบะ นี่เป็นการพิมพ์ภาษาไทยสัมผัสจริงๆจังๆ ครั้งแรก เพราะว่าคอมพิวเตอร์ที่ใช้นั้นไม่มีแป้นคีย์บอร์ดภาษาไทย…
ตั้งแต่เด็กแล้วที่ฉันมักให้ความสนใจ และ ความชื่นชอบกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นญี่ปุ่น ไม่ว่าจะเป็นอาหารการกิน รสนิยม การใช้ชีวิต สถาปนิกที่ชื่นชอบ หนุ่มๆ หรือ กระทั่ง สุนัข ฉันถูกใจกับหน้าตาแสนซื่อของสุนัขพันธุ์ ชิบะ เอามากๆ มันดูคล้าย หมาจิ้งจอก หรือ หมาล่าเนื้อเหลือเกิน
Let’s try to blog in Thai this time, it is gonna be challenging because I can’t see Thai alphabets on my keyboard. Today I would like to introduce you to a Japanese dog breed called “Shiba”. I have always been crazy about Shiba Inu for a long time. Actually, I am crazy of everything about Japan from Japanese food, ways of living, Japanese architects, Muji, boys, and lasty dogs. Shiba Inu looks like a fox, inu means dog.
ชิบะเป็นหมาตระกูลเดียวกับอากิตะ ซึ่งเป็นหมาสายพันธุ์ญี่ปุ่นที่หลายคนน่าจะคุ้นเคยกับรูปปั้น Hachiko หมากตัญญู หน้าสถานีรถไฟชิบูยะ หรือ ภาพยนตร์เรื่อง Hachiko ที่นำแสดงโดย Richard Gear แต่ก็อย่าจำสับสนกัน เพราะว่าชิบะนั้น มีขนาดเล็กกว่า อาคิตะถึงครึ่งนึงเลยทีเดียว เพราะฉะนั้นจึงเหมาะที่จะเลี้ยงชิบะในบ้าน และชิบะก็สามารถเข้ากับสมาชิกทุกคนในบ้านได้ง่ายกว่า ในขณะที่ อาคิตะนั้นมักจะเลือกนายผู้เป็นที่รักเพียงผู้เดียว เรื่องของการเลี้ยงดู เอาใจใส่ ก็นับว่าน้อยกว่าอาคิตะมาก
Shiba Inu is the same family of Akita Inu which is the dog in the film Hachiko starred by Richard Gear. Hachiko was Akita Inu and he was famous of his loyalty to his owner even after he died, his sculpture of loyalty is located in front of Shibuya station. However, the sizes and the characters are pretty much different. Shibas are half the size smaller, bond equally with all family members while Akitas tend to pick one favorite person.
หลายวันก่อนนั่งรถผ่านแถวโซโห เห็นชิบะสีน้ำตาลไล่เป็นสีดำที่หาง เท่ห์มาก หางหมุนเป็นเกลียววงกลมเลย ก็เลยเกิดความอยากได้ขึ้นมาอย่างจับใจ หลังจากนั้นก็กลับมาทำการศึกษาเรื่องชิบะ อย่างจริงจัง แล้วในที่สุดก็พบว่าเราไม่เหมาะเลี้ยงสุนัขพันธุ์นี้จริงๆ
Recently I spotted one Shiba around Soho, he was brown but his tail was black, he looked very cool. I came back home and googled about Shiba because I want one so bad. After two hours of research, I later found that Shiba is not for me.
ถึงแม้ชิบะจะดูเหมือนหมาจิ้งจอกแต่นิสัยจริงๆแล้วเหมือนแมว รักสวยรักงาม รักอิสระ และ เอาแต่ใจตัวเองมาก ไม่ใช่ว่าคุณเป็นเจ้าของมัน แต่ดูเหมือนมันจะเป็นเจ้าของคุณมากกว่า คุณต้องรู้จักที่จะควบคุมชิบะ ฝึกฝนมันอย่างถูกวิธี ไม่เหมาะกับเจ้าของที่ไม่เคยเลี้ยงสุนัขมาก่อน
Shibas are not your first dogs, you must know how to train them.You never fully own a Shiba, more like they own you. But once you have had a Shiba, if you are the right kind of person to own one, you will never have anything else.
วันต่อมาฉันเดินผ่านเจ้าชิบะตัวนี้ระหว่างทางจาก Apple Store Chelsea ไปถนน23 มันเป็นเรื่องที่น่าบังเอิญมาก หรือว่า เราจะมีชะตาต้องกัน ฉันจะตั้งชื่อแกว่าอะไรดี Shiba? Hiro? Yoshie? Foxie?
The next day I went to Apple Store in Chelsea for an iPod dock shopping, I went off the store walking towards the 23rd street and found this Shiba in the pet store. Tell me it is our destiny. What should I name him? Shiba? Hiro? Yoshie? Foxie?
It all started from a trip to the city, I got two packs of thin sliced Wagyu beef, a bunch of Enoki mushroom and Shirataki noodle from Sunrise market in Astor Place. So I thought why don’t I make Sukiyaki. Then I searched for a recipe, I found this Masaharu Morimoto recipe from Food Network.
There has to be first time of everything. This is my first self prepared “sukiyaki” hot pot and I hate to say that it turned out to be so good. So humble, I know. Tonight, I am preparing the meal for 5 people but Kristine couldn’t make it. So there were just me, Thomas, Lorry and Oskar.
Sukiyaki
Soup
the stuff
Bring all the mix into boil, add the scallion and the leaks. There is no exact instruction for making sukiyaki. In Japan sukiyaki is cooked on the dining table, and each person uses chopsticks to pick up the ingredients from the pan as they are cooked. Therefore, all the ingredients are not put into the pan at once, but little by little.
Strawberry summer cake
I saw the recipe from the Smitten Kitchen and she said she got it from Martha Stewart. It is one of the most beautiful cake I have ever seen. It doesn’t have those creamy buttery fat but it does have a lot of sugar.
Preheat oven to 350°F. Butter the pie tray, I used a 9 inch oven bowl. In the mean time, whisk flour or flours, baking powder and salt together in a small bowl. In a larger bowl, beat butter and 1 cup sugar until pale and fluffy with a whisk. Mix in egg, milk and vanilla until just combined. Add dry mixture gradually, mixing until just smooth.
Pour into prepared the oven bowl. Arrange strawberries, cut side down, on top of batter, as closely as possible in a single layer. Sprinkle remaining 2 tablespoons sugar over berries. Bake cake for 10 minutes then reduce oven temperature to 325°F and bake cake until golden brown and a tester comes out free of wet batter, about 50 minutes to 60 minutes.
This cake is so yummy, I got a lot of compliments from the guests. I can’t wait make it again next week. And this time, I will find the bigger pie tray because this time I found that this 9 inch oven bowl is making my cake too thick and fluffy. Try to put the strawberry just on the top of the cake, just one layer. Because baked strawberry made the cake too wet to that it can’t stay in shape when we cut it.
(Edited 09.05.11 - After buying a new pie tray, I made this cake again for my move in party of my Union Square apartment and this time it was perfect!)
First of all, I never mean to disrespect the Goddess of Mother Earth or anything. But the Irene hurricane news was absurd, the whole world almost stopped for this news. My Facebook, Twitter and WhatsApp went crazy about this phenomenal. A lot of us were sort of expecting for her.
On Friday, I went to the supermarket for a normal grocery shopping and found some frantic shoppers stocking up water and food for days in case there would be a black out for a few days. So I grabbed a gallon of water and some strawberries for my first baking of the Smitten Kitchen.
Subway system and all the buses will be closed on Saturday at noon until the situation would get better. Pratt, my school has sent out around 6 emergency alert emails informed that there will be no class from Saturday until Tuesday. In addition to all the news and notes from friends and family, it was very promising that the hurricane will get really bad.
On Saturday, it didn’t rain until late morning in Brooklyn but then it rained like cats and dogs all night long. I cleaned up some buckets to stock some tap water and boil some eggs in case the next morning was black out. When I went to bed at 2 am, it was the worst of the night. The big trees in front of my apartment were shaken so hard that I was afraid to wake up to see them collapsed. Lafayette Ave. has never been that empty, only a few cars were driven passed by.
Sunday morning, I woke up with a bright sky, the rain stopped earlier. I approached to my laptop to check on the news and the hurricane path. Apparently it moved away from Brooklyn, it was not that serious as they have expected. I found this picture on my Facebook posted by a Thai friend trying to mock up the situation in New York city that almost stopped the world. And later, I found this image of two girls playing around in Times Square. Some people said Irene has disappointed us but for me, I feel thankful that it was not that bad.
Isn’t it ridiculous? Now the subway is back on business, many people will have to eat up their prepared dry food for quite a while. New York, thank you for many good experiences… first earthquake, first hurricane and hopefully many mores to come.
edited 08.28.11
